BIP
10 Opolska Brygada Logistyczna
Gm. Komprachcice


Herb i flaga

Na błękitnym polu tarczy tzw. starofrancuskiej, pionowo – w jej osi – jest umieszczona sygnaturka w konstrukcji drewnianej, kryta gontem. Jest ona zwieńczona baniastym, barokowym hełmem krytym gontem i przechodzi w iglicę (z kulą z miedzi), zakończoną chorągiewką z metalu zwróconą w prawo. W dolnej części tarczy sygnaturka przechodzi w dach. Całość w barwie czerni z podrysowaniem w oku złotem. Nad dziubkiem tarczy – w osi sygnaturki – znajduje się złota nyża (wnęka), wykształcona górą półkoliście. We wnęce znajduje się figura w lekko esowatej, gotyckiej pozie, zdobiona ciemnozieloną szatą z wypustkami w czerwieni i srebrnym podrysowaniem fałd sukni, z głową w kapturze w zieleni, krytą czerwoną mitrą książęcą w konstrukcji złotej, zdobiona krzyżem w aureoli.

 

Po obu stronach sygnaturki – pionowo wznoszą się w identycznym kształcie (przeciwstawnie) konary drzewa – po jednym z każdej strony, w barwie czerni – podrysowane złotem. Drzewo z prawej strony ma sercowate, zielone, podrysowane złotem liście. Drzewo po lewej stronie, ma identycznie realizowane formy szpilkowe. Sygnaturka w herbie nawiązuje do drewnianego kościółka w Ochodzach (przeniesionego tam z Komprachcic). Takie właśnie drewniane kościółki, usytuowane w lasach liściastych i iglastych, znajdowały się w dawnych czasach na dzisiejszych terenach gminy Komprachcice. Natomiast figurka znajdująca się we wnęce symbolizuje kult postaci Księżnej Jadwigi – Księżnej Śląska, która jak głoszą przekazy, okazała wielką pomoc miejscowej ludności po najeździe mongolskim.

 

Tarcza herbowa jest z obu stron lekko uniesiona przez trzymacze, inaczej bocznice (suport), którymi są koziołki (jelonki) w postawie pionowej – w lekkim skoku. Jelonki w barwie srebra z wysoko uniesionym porożem, mają na szyjach czerwone obręcze (obroże). Jedną nogą stoją one (noga od strony tarczy) na wstędze barwy czerwonej, na której to są podwieszone znaki miejscowości, pochodzące z czasów końca XIX w. początku XX w. a także XX – lecia międzywojennego, jako znaki mówiące o działaniach gospodarczych, jak i własnościach terenowych miejscowości.

 

Nad tarczą wije się wstęga w czerwieni, na której znajduje się napis, liternictwem zbliżonym do formy antykwy, - Gmina – Komprachcice – Gmina. Zarówno napis, jaki i podwieszone tarcze ze znakami miejscowości są w barwie złota, a rysunek na tarczach jest wykonany czernią.

 

Gmina Komprachcice.

 

Na przełomie XIX i XX wieku liczba ludności przekroczyła 1000 osób, a w 1910 w miejscowości zorganizowano ochotniczą straż pożarną. Podczas plebiscytu górnośląskiego w Komprachcicach oddano 619 głosów za Niemcami i 225 za Polską. Wieś pozostała w granicach Rzeszy Niemieckiej. W okresie międzywojennym wybudowano nową asfaltową drogę, do dzisiaj główną arterię komunikacyjną miejscowości. W związku z budową Jezior Turawskich do Komprachcic przesiedlono mieszkańców zalewanych terenów, co zwiększyło liczbę mieszkańców ponad dwukrotnie. Z tego też powodu konieczna stała się budowa nowego kościoła parafialnego – murowanego pod wezwaniem św. Franciszka z Asyżu. Kościół konsekrowano w 1936, a stary drewniany w 1941 przeniesiono do Ochódz, gdzie utworzono nową parafię.

 

Zima 1928/1929 została zapamiętana, jako jedna z najmroźniejszych w historii – słupek rtęci spadł do ponad -38 stopni Celsjusza. Wiele osób zamarzło lub miało liczne odmrożenia. Podczas dwudziestolecia międzywojennego działała fabryka cygar Ottona Detera (obecnie w jej budynku znajduje się sklep samoobsługowy). Wieś stała się sławna w dziedzinie sportu – tutejsza drużyna palantowa zdobyła tytuł wicemistrza Niemiec. W latach 1936 – 1938 wybudowano także boisko sportowe.

 

Według spisów ludności w 1933 w Komprachcicach mieszkało 1865, a w 1939 – 2175 mieszkańców. W 1945 r. przez miejscowość przetoczył się front – wkroczyła Armia Czerwona. Dla wielu osób, szczególnie kobiet, oznaczało to wielkie cierpienia, często śmierć. W wyniku ustaleń koalicji antyhitlerowskiej Komprachcice, wraz z całym Górnym Śląskiem, zostały włączone do Polski. W 1946 liczba mieszkańców wynosiła 1737 osób. Rok później odnotowano, że działalność gospodarczą prowadziło 10 osób – sklepy, rzeźnie, restauracje, kuźnię. W 1960 Komprachcice były liczniejsze niż przed II wojną światową – mieszkało w nich 2442 osób, w tym 80% zajmowało się działalnością nierolniczą.

Wojsko w Komprachcicach.

 

Jednostka wojskowa w miejscowości istniała już w okresie międzywojennym. Dzisiaj dawne niemieckie koszary zajmuje 91 batalion logistyczny 10 Opolskiej Brygady Logistycznej, realizująca m.in. zadania wsparcia wojsk operacyjnych wchodzących w skład Polskich Kontyngentów Wojskowych (PKW), działających poza granicami kraju.
Ministerstwo Obrony Narodowej
Katalog stron wojskowych